Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
[ X ]

FNEZ - Fundacja na rzecz Energetyki Zrównoważonej

Wersja polska Wersja angielska
Facebook

Aktualności

Komentarze Fundacji na rzecz Energetyki Zrównoważonej do stanowiska Ministra Energii w odpowiedzi na interpelację poselską

Dodano 2017-04-25

W nawiązaniu do odpowiedzi Wiceministra Energii Andrzeja Piotrowskiego z dnia 21 kwietnia 2017 r. na interpelację poselską nr 10978 w sprawie budowy morskich farm wiatrowych (MFW), Fundacja na rzecz Energetyki Zrównoważonej (FNEZ) przedstawia niniejszym swoje komentarze.

 

Stanowisko Fundacji na rzecz Energetyki Zrównoważonej do odpowiedzi Ministerstwa Energii na interpelację poselską w sprawie budowy morskich farm wiatrowych


  1. FNEZ zdecydowanie popiera stanowisko Ministerstwa Energii potwierdzające istotną rolę jaką morska energetyka wiatrowa odegra w rozwoju sektora odnawialnych źródeł energii, nie tylko w Polsce, ale również na świecie oraz że może stanowić dodatkową szansę na pozyskanie nowych zamówień dla polskich przedsiębiorstw m.in. tych wchodzących w skład Polskiej Grupy Zbrojeniowej. FNEZ podkreśla jednocześnie, że korzyści polskiego przemysłu będą zdecydowanie szersze i będą obejmować także wiele krajowych przedsiębiorstw spoza Polskiej Grupy Zbrojeniowej, a także spoza przemysłu offshorowego, jak np.: produkcja kabli, stali, miedzi, itp. Gotowość udziału krajowych przedsiębiorców w rozwoju morskiej energetyki wiatrowej w Polsce znajduje swój wyraz w zawiązanym w ubiegłym roku Porozumieniu Polskiego Przemysłu Energetyki Morskiej. Dotychczas projekty MFW w Polsce przygotowywane były z 80% udziałem krajowych dostawców i usługodawców.
  2. Jednocześnie FNEZ wyraża swoje zaniepokojenie słowami Pana Ministra, w których wskazuje, że „…sektor morskiej energetyki wiatrowej, nie tylko na świecie, ale i również w Polsce ma szansę na rozwój dopiero w perspektywie roku 2030 i w latach następnych…”. Fakty dotyczące rozwoju morskiej energetyki wiatrowej na świecie i w Polsce zdecydowanie wskazują, że technologia ta odegra kluczową rolę w przyroście nieemisyjnej, odnawialnej energii w latach 2020-2030. Należy zaznaczyć, że morska energetyka już dziś jest najdynamiczniej rozwijającą się technologią nieemisyjną na świecie. Globalny rynek morskiej energetyki wiatrowej wynosi 14 081 MW, a w samej Europie zainstalowanych jest 12 471 MW mocy (blisko 90 %). Szacuje się, że w 2030 r. może być zainstalowanych morskich farm wiatrowych o mocy 98 GW.

    Wykres 1. Roczna i całkowita moc zainstalowana w morskiej energetyce wiatrowej w Europie

    Źródło: WindEurope, 2017

  3. FNEZ zgadza się ze stanowiskiem, że po roku 2030 morska energetyka wiatrowa będzie opierać się o technologie w pełni konkurencyjne, niewymagające wsparcia państwa, co potwierdza trend wynikający z aukcji dla MFW w Niemczech, Danii i Holandii. Nie może to jednak być wyznacznikiem możliwości rozwoju tej technologii w Polsce przed rokiem 2030. Taka sugestia wskazywać by mogła na zamiar wykluczenia morskiej energetyki wiatrowej z obecnie funkcjonującego w Polsce systemu wsparcia odnawialnych źródeł energii (OZE), co byłoby niczym nieuprawnioną dyskryminacją tej technologii. Obecnie, MFW są już w pełni konkurencyjne wobec innych OZE i mogą startować z sukcesem w aukcjach, czego dowodzą liczne przykłady zagraniczne. Kluczowe jest jednak powiązanie wsparcia pierwszych projektów morskich farm wiatrowych planowanych do realizacji w latach 2020-2026 z rozwojem krajowego przemysłu morskiego i powiązanego. Należy zaznaczyć, że po roku 2035 morskie farmy wiatrowe nie będą już objęte systemem dopłat. Poprzez działania wyprzedzające, Polska może stać się głównym zapleczem produkcyjno-logistycznym dla farm budowanych w regionie Morza Bałtyckiego po roku 2030 w Szwecji, Danii, Niemczech, Litwie, Łotwie, Estonii, a nawet Finlandii.

    Tabela 1. Wyniki europejskich aukcji

    Źródło: IEA RETD, Comparative Analysis of International Offshore Wind Energy Development, 2017, doniesienia prasowe dotyczące wyników aukcji dla MFW OWP West / Borkum Riffgrund West2, He Dreiht.

  4. FNEZ podkreśla ponadto, że w Polsce rozwijane są obecnie projekty MFW, które planowane są do realizacji w latach 2020-2026. Wypowiedź Ministra Energii wskazująca, że przed rokiem 2030 takie projekty w Polsce nie powstaną, rodzi pytania o konsekwencje zablokowania rozwoju tych projektów, które posiadają prawomocne pozwolenia lokalizacyjne, środowiskowe i podpisane, wiążące umowy przyłączeniowe, które nakładają na inwestora obowiązek realizacji projektów w latach 2021-26. Należy w związku z tym przypomnieć, że:

    • PSE S.A. podpisało 2 umowy przyłączeniowe dla morskich farm wiatrowych o mocy 2,25 GW z terminami przyłączenia 2021 r. (ok. 1 GW) i 2026 (ok. 1,2 GW),

    • od 2011 r. wydanych zostało przez ministra ds. gospodarki morskiej blisko 40 pozwoleń na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń dla morskich farm wiatrowych. 14 pozwoleń obowiązuje do dziś, z czego 9 zostało opłaconych przez inwestorów, zapewniając tym samym przychód budżetu Państwa rzędu 100 mln zł. Zgodnie z ustawą o obszarach morskich RP i administracji morskiej inwestor jest zobowiązany uzyskać pozwolenie na budowę w terminie 10 lat od wydania pozwolenia, oznacza to, że wszystkie dotychczas wydane pozwolenia utraciłyby ważność do 2030 r.,

    • Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gdańsku wydała do tej pory 2 decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach dla pierwszych projektów morskich farm wiatrowych – ważność tych decyzji również obejmuje maksymalnie okres 10 lat.

      Mając powyższe na uwadze należy przyjąć, że pierwsze projekty mogą zostać oddane do użytku w latach 2020-2021, a do roku 2026 może zostać oddanych 2,25 GW z projektów, które mają podpisane umowy przyłączeniowe i są w zaawansowanych stadiach rozwoju.

  5. W odniesieniu do kwestii stabilności dostaw energii z MFW oraz konkurencji z innymi źródłami wytwórczymi należy zwrócić uwagę na następujące fakty:

    • MFW charakteryzują się wysoką stabilnością wytwarzania energii wśród innych OZE, wynoszącą od 40 do 48%. Ponadto, zgodnie z opinią PSE S. A. MFW mogą przyczynić się do stabilizacji pracy jednostek węglowych, a tym samym stabilizacji funkcjonowania Krajowego Systemu Elektroenergetycznego (KSE). Zwiększenie udziału MFW w udziale OZE pozwoli zredukować liczbę wyłączeń bloków węglowych spowodowaną wahaniami wytwarzania energii z pozostałych OZE,

    • północny region polski charakteryzuje się znacznym deficytem mocy wytwórczych, co wpłynęło m.in. na wybór rozważanych dziś lokalizacji elektrowni jądrowej. MFW, wraz z rozwojem połączeń transgranicznych, a także elektrowni jądrowej po 2035 r. pozwolą ograniczyć przesyłanie energii elektrycznej z południa Polski, tym samym ograniczą straty przesyłowe, które w zależności od źródła mogą wynosić dla KSE nawet 10 %. Rozwój sieci niezbędny do przyłączenia MFW o mocy 2,25 GW przed rokiem 2026 został zaplanowany i uwzględniony w zawartych przez PSE SA umowach przyłączeniowych. Należy ponadto podkreślić rolę sieci morskich, które są planowane w regionie Morza Bałtyckiego, m.in. w ramach projektu Baltic InteGrid realizowanego przez konsorcjum 14 organizacji z 8 krajów regionu, które pozwolą na stabilne i bezpieczne odbieranie i przesył energii z MFW pomiędzy państwami bałtyckimi,

    • rozwój morskiej energetyki wiatrowej nie koliduje z innymi źródłami wytwórczymi, zarówno odnawialnymi, jak i konwencjonalnymi i jądrowymi. Potrzeby inwestycyjne krajowego systemu elektroenergetycznego w latach 2020-2030 sięgają 12-15 GW, a to oznacza możliwość rozwoju zarówno projektów nowych elektrowni węglowych, jak i jądrowych, obok MFW o mocy sięgającej nawet do 6 GW. Spodziewany dynamiczny rozwój elektromobilności może wpłynąć na dodatkowy wzrost zapotrzebowania na moce wytwórcze.

  6. W odniesieniu do polityki klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej, projekty MFW zapewnią istotny udział energetyki nieemisyjnej w miksie energetycznym w roku 2030, kiedy to będą weryfikowane kolejne cele określone w tzw. „pakiecie zimowym”, zarówno w odniesieniu do wykorzystania OZE, jak i redukcji emisji CO2.


    FNEZ ponawia zaproszenie dla przedstawicieli Ministerstwa Energii do merytorycznej dyskusji, w oparciu o fakty, o przyszłości morskiej energetyki wiatrowej w Polsce i apeluje o uwzględnienie w polityce energetycznej Polski do 2050 r. rozwoju morskich farm wiatrowych o mocy 6 GW, z czego 2,25 do roku 2025 i 6 GW do roku 2035 oraz wykorzystanie tej technologii jako narzędzia w realizacji europejskiego „pakietu zimowego”. 



cofnij
Copyright © 2011 FNEZ - Fundacja na rzecz Energetyki Zrównoważonej
Archiwum